salamandra plamista

Piękny plakat ukazujący wyrafinowaną ilustrację salamandry plamistej, zaczerpniętą z dzieła „Gemeinnüzzige Naturgeschichte des Thierreichs” autorstwa G.H. Borowskiego i J.F.W. Herbsta, opatrzonego ręcznie kolorowanymi grafikami D.F. Sotzmanna. Wydany w Berlinie przez Gottlieba Augusta Lange w latach 1780–1789. Borowski i Herbst w tej pracy łączą rygor naukowej dokumentacji z finezją artystycznych drzeworytów, co czyni ich ilustracje zarówno wiarygodnymi dla przyrodników, jak i zachwycającymi estetyką formy. Salamandra plamista to duży płaz ogoniasty (do 20 cm dł.), o charakterystycznym czarno-żółtym ubarwieniu, zamieszkujący wilgotne lasy Europy Środkowej. Aktywna głównie nocą, chroni się pod kamieniami i korą drzew, wydzielając toksyny jako mechanizm obronny. Jaja składa w wilgotnych szczelinach, a larwy rozwijają się w strumieniach, by po metamorfozie opuścić wodę. Dzięki długowieczności (nawet 30 lat) i zdolności regeneracji, salamandra plamista fascynuje zarówno naukowców, jak i miłośników przyrody.